Грекокатолическе руське церковне общество — духовна идентитет и история парохиї у Дюрдьову.
Каждому хто приходзи до нашей Церкви (церковного общества вирних), обчекуюци медзи нами найсц завидне моралне совершенство и розквит медзисобней любови, муши ше щиро припознац: Начишлєни особни прикмети представяю у наши обществе - нєпреривно оганяци циль, алє су и нєпреривни дефицит, часто нє у малей мири.
Зоз того виходз же ше каждого приходнїка до нашей Церкви - обчековача праве ту найсц полноту святосци, миру, спокойства и здравя, як физичного так и духовного, муши розчаровац зоз припознаньом одсуства обчекованого.
Лєм того хто приходзи зоз интенцию у Церкви нашого общества найсц насампредз - Бога, почувствовац Його блїзкосц и Його застаране отцовске будносцованє над своїма чадами, можеме завериц же ше нашол на правим месце, и щиро поволац вєдно зоз нами крочиц до поєдинєчней борби каждого зоз «самим собу», а з цильом звладованя каждей своєй особней нєсправедлївосци и одцудзеносци од Бога и Божих идеалох.
Историйне стретнуце
Папа Франциск и Патриярх Варфтоломей
Рим, 2013
Праве дефицит християнских чеснотох, дефицит любови и ґу Господу и ґу своїм блїжнїм дава смисел нашого єствованя. Нашо вирске общество постої же бизме водзаци борбу зоз самима собу поступнє вирастали, и крочай по крочай доходзели до вирних подражовательох «Живота Христа».
Витайце у нас, витайце у нашей Церкви, у нашим церковним обществу, и пребачце нам нашу духовну инвалидносц и ощербеносц. Но щиро обецуєме: «Постараме ше, праве и зоз вашим присуством и помоцу, злєпшац самих себе, а по углядзе и на Образ Господа нашого Исуса Христа».
ΕΙΣ ΜΙΑΝ, ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ
«ЦЕРКВА ДВОЙНЇСТОГО ЄДИНСТВА»
У конкретним валалским штредку населєня - Дюрдьов, дзе зме зоз задумку Божу положени, и у тим чаше до хторого нашо єствованє уткане, жадаме буц, як то зжато и лєм зоз трома словами кратко висловел визначни мелкитски грекокатолїцки надвладика Баалбекийски Илия Цоґхби зоз Ливану, учашнїк Другого Ватиканского собору у його замеркованим писаним дїлу: Розпарани Ризи заплатац - Правдива Церква Двойнїстого єдинства.
Праве з таку духовну физиономию, пилнуюци витвориц у себе, як нас нєпреривно поволує зоз официйнима документами папска Конґреґация Восточних Церквох, свой автентични, жридлови, нєощербени прицагуюци и мисийно розположени власни идентитет, видзиме смисел и провидїниє нашого иснованя и шведоченя.
Вериме источашнє, же зме з єдного боку - Бога правилно славяци, православни християнє, а з другого - визнавателє и припаднїки єдней святей соборней кафтолїческей и апостолскей Церкви, же зме повязуюци мост двох єднак богатих и нєвичерпних церковних духовних традицийох Востоку и Заходу, же зме члени єдного нєрозпараного Цела Христового, хторе бере животни воздух свойого диханя нє покалїчено и зоз хибу єдного орґану, алє подполно - зоз обидвома плюцовима кридлами.
Путованє наших поколїньох — од першей богомолї до нєшкайшого дня
Перше церковне Грекокафтолїческе церковне общество за руских приселєнцох зоз Руского Керестура и Коцура, котри ше численше до Шайкашкей почали присельовац у другей половки ХIХ в. було у формално-правним смислу основане 12. децембра 1892. р.
Перши модляци простор бул адаптовани у преднєй хижи приватного обисца богобойного дюрдьовского жителя Дюри Виславского, цо на нєшкайшим Руским шоре, ч. 46. Вон бул з боку Крижевского владичества одобрени за богослужацу употребу зоз чином пошвецаня на швето Трох Святительох (Василия Велького, Григория Богослова и Йоанна Златоустого) 18. фебруара 1880. р.
Истого Лїта Господнього 1880. перша молитвена богомоля була премесцена до ново-купеного обисца находзацого ше на месце дзе нєшка стої Руска школа. пошвецена була на «Михала», 21. новембра 1880. р.
Будованє нєшкайшиго парохиялного св. Храму за-почало в яри 1900., а уж концом истого року, на швето св. архангела Михаила, 21. новембра була зоз предшедательством владики Юлия Дрогобецкого пошвецена на мено «Малей Матки Божей», односно празднїк Рождества Пресвятей Богородици.
Поставени даскельо роки после будованя парохиялного св. Храму, а зоз професионално-поштреднїцку поднїмательску услугу предавательно-виробююцого подприємства за виробок церковней утвари Алойзия Тауша з Нового Саду. Царски и Дияконски дзверка виробени у австрийским городзе Райхенау з рукодїлом образотворчого живописателя Франца Янди.
Други образи на иконостасу, як зазначел о. Дюра Биндас у Парохиялним лїтопису, зробени якбачу дзешка у Чехословацк.
Перше нукашнє декоративне мальованє зоз флористично-ґеометрийнима мотивами окончел новосадски декоративни художнїк А. Годованї 1914. и пошвецен 19. юлия истого року.
Пре причину препаднутосци закрица церкви перше нукашнє декоративне мальованє було нєодлуга по його виробку у велькей мири очкодоване. Лїта Господнього 1970. темельней обнови омальованя храмового интериєру поднял ше Василь Уйфалуши - Руснак з Нового Саду, а дюрдьовчань по походзеню.
Успишна копийна робота Уйфалуша свойого предходнїка Годованїя, була дзень после Ґосподїнского кирбая, 22. новембра 1970. у присустве двох владикох, Крижевского Гавриїла Букатки и Йоакима Сеґедия, зоз литургийним торжеством святочно пошвецена.
Зоз спонзорством владики Крижевского Славомира Микловша, 2003. дюрдьовски парох о. Йоаким М. Холошняй дал у сомборскей витражней роботнї Станишич справиц 16 нови мальовани образни очка по художествених рисункох священїка Михаила Холошняя.
Вони були на Малу Матку Божу - Дюрдьовски кирбай, 21. септембра 2005. з чинодїйством пошвеценя преосвященого владики, Апостолского ексарха за грекокафтолїкох у Р. Сербиї, кир Георгия Джу-джара и Крижевского Славомира Микловша сакрализовани за литургийно-модляцу употребу.
Року Божого 2006. дюрдьовске церковне общество нащивела велька бида у подоби застрашуюцого огня у св. Храме, зоз хторим до нєвозврату однєшени штири иконостасни образи, а други прецерпели велькорозмирни очкодованя.
Цалосне декоративне мальованє интериєру було ощербене зоз його прекрицом з пирньовим пасмом чарнїдла, и очкодовани патосни цегелки у олтаре.
З спонзорством владики Крижевского Славомира Микловша, дюрдьовски парох о. Йоаким М. Холошняй дал у сомборскей витражней роботнї Станишич справиц нови мальовани образни очка по идейних художествених нарисох о. Михаила Холошняя.
Обнова по огню била успишно докончена и церква вернута до свойого предходного стану.